Hope for the best expect the worst

Take it all, or leave me alone...

2008-11-29T05:13:00.001-08:00

2008-09-05T02:00:00.000-07:00

Επιστροφή σε λίγες μέρες στα θρανία...Πωωωωωωωωω!!!Πώς θα βρούμε το κουράγιο;Άντε ακόμα μια χρονιά θα περάσει και μετά θα πρέπει να δούμε τί θα σπουδάσουμε, τι αποφάσεις θα πάρουμε για το μέλλον μας.Ναι γιατί είναι και η τελευταία χρονιά,πρέπει να έχουμε στόχους,όνειρα για το τί επάγγελμα θα ακολουθήσουμε και τα γνωστά.Αλλά πώς να κάνεις όνειρα που οι βάσεις είναι υψηλότερες και απο το Έβερεστ;Που οι φιλολογίες σαν βάσεις είναι μεγαλύτερες απο αυτές της ιατρικής;Κουράγιο στα παιδιά που θα βγάλουν τα μάτια τους πάνω απο τα βιβλία φέτος για να κάνουν τα όνειρα τους πραγματικότητα...Εγώ δεν έχω τόσο κουράγιο.Τα όνειρα που είχα χάθηκαν για αυτό που ήθελα να ακολουθήσω..Ένα όνειρο ζωής που θα παλέψω με άλλο τρόπο να το κάνω πραγματικότητα.Ντροπή και αίσχος σε αυτούς που θέλουν να λέγονται πολιτικοί και αρμόδιοι για το καλύτερο της Παιδείας και γενικά όλης της χώρας...Μάθετε επιτέλους τι σημαίνει η λέξη αξιοπρέπεια γιατί απο το νηπιαγωγείο θυμάμαι να τάζετε λαγούς με πετραχήλια και έχω φτάσει εδώ,τρίτη λυκείου τώρα και προκοπή δεν βλέπω.Η κοροϊδία είναι το φόρτε σας συνεχίστε έτσι τα πάτε πολύ καλά!

2008-08-19T13:42:00.000-07:00

θεικό κομμάτι

Afto ki an einai trela -

Eisai T H E O S agori moy! ------> Νίκος Οικονομόπουλος!!!!!!!!!!!!!!!!!

2008-08-02T02:06:00.000-07:00

2008-07-17T14:24:00.000-07:00

ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΥΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ...

Είναι μερικές φορές που νιώθεις ότι δεν υπάρχει κανείς να σε καταλάβει, να σε νιώσει, να σου πει δύο γλυκά και τρυφερά λογάκια για να σου απαλυνει τον πόνο,και ήρθες εσύ!!Σε γνώρισα, μου μίλησες, μ' αγάπησες μέσα από αυτά που σου έλεγα...Το ίδιο κ' εγώ.Δεν θυμάμαι καν πως γνωριστήκαμε και βγήκε σε κάτι τόσο όμορφο!
Ένα δέσιμο που στον καιρό αυτό σπάνια συναντάς! Οι ηλικίες να μην έχουν καμία σχέση μεταξύ τους αλλά όταν μιλάμε είναι υπέροχα και καταλαβαίνει ο ένας τον άλλο, τον συμβουλέυει, τον ακούει προσεκτικά..τι υπέροχο!!!! Μπορώ μαζί σου να μοιραστώ τα πάντα, την κάθε μου στιγμή, να γελάω, να κλαίω.Να σου λεω τι έχω, τι νιώθω, τι αισθάνομαι ανα πάσα στιγμή, κάθε δευτερόλεπτο! Δεν το περίμενα ποτέ να έχω έναν άνθρωπο με τόσο μεγάλη διαφορά ηλικίας δίπλα μου... να με αγαπάει!!! Δεν θα το χαλάσουμε ποτέ αυτό! Δεν το θέλω! Δε το χωράει ο νούς μου να σε χάσω.. Κάθε μέρα σ' αγαπάω ακόμα περισσότερο! Είσαι η αδελφή ψυχή μου! Μην χαθούμε! Σε νοιάζομαι!!! Πραγματικά!!! Και για πάντα!!!!

Xronia moy Polla!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

2008-07-16T03:41:00.000-07:00

17<<------delete ;)

2008-06-25T02:10:00.000-07:00

Δεν έχω ετοιμάσει ακόμα post αλλά επειδή ο πολυαγαπημένος μου νονός με κάλεσε σε παιχνιδάκι δεν θέλω να του χαλάσω χατιράκι ( α έκανε και ομοιοκαταληξία!) λέω να φτιάξω και εγώ το δικό μου! εγώ δεν έχω να καλέσω πολλά άτομα!!!! θα καλέσω λοιπόν πρώτο απ' όλους τον φανταστικό νονό μου slouuuuurp ( αν και εσύ έχεις κάνει παιχνιδάκι τον tzonako, και την parafyada!) ας αρχίσω λοιπόν!
1.Τρελαίνομαι για τη ζάχαρη.Στον καφέ μου βάζω 6-7 κουταλιές κι όμως δεν έχω ίχνος κυτταρίτιδας. (Καλός μεταβολισμός φαίνεται δεν μπορώ να το εξηγήσω αλλιώς)
2.Αν μου έδινες πινέλο και μπογιά για να βάψω το σπίτι μου, το χρώμα που θα διάλεγα θα ήταν το ροζ.... Αρκέστηκα δυστυχώς μόνο στο δωμάτιό μου και στα πράγματά μου γιατί δυστυχώς έχω και αδέρφια που το μισούν
3.Δεν πίνω καθόλου νερό. Προτιμώ να πίνω όλη τη μέρα χυμούς παρά νερό.
4.Η μεγαλύτερή μου αδυναμία είναι η αγγλική φιλολογία.Αν δεν περάσω του χρόνου νομίζω θα πέσω σε μελαγχολία.
5.Πάντα όταν κοιμάμαι μου έχουν πει ότι έχω ένα υφάκι λες και μου λένε όμορφα πράγματα στο αυτί. Τώρα αυτό δεν ξέρω πόσο καλό είναι, δεν το έχω δει άλλωστε για να εκφέρω γνώμη
6.Έχω φωνή παιδιού 5 χρονών και τσιριχτή επίσης!Δυστυχώς για αυτούς που με κάνουν να φωνάζω και να νευριάζω συχνά, βλέπε μαμά, αδέλφια κτλ.
7.Από τώρα σκέφτομαι την πρόταση γάμου που θα μου κάνει ο άντρας μου όοοοοοταν παντρευτώ.Ε εντάξει μωρέ φυσιολογικό δεν είναι??
8.Μπορώ να λύνω ασκήσεις Αγγλικών πάνω απο 5 ώρες. Αυτό έκανα και φέτος την ώρα των Λατινικών και όταν ήρθε η ώρα να γράψουμε εξετάσεις πάτωσα τελείως
9.Δεν μπορώ ούτε μέρα χωρίς να ακούσω μουσική και κυρίως ελληνικά ανεβαστικά γιατί στη φάση που ήμουν και θέλω να είμαι αυτά με βοηθούν!
10.Μου αρέσει μερικές φορές να γίνομαι ψυχολόγος στους δικούς μου ανθρώπους και να μου λένε τα προβλήματά τους...Ναι,ναι αυτό με έχει φάει πολλές φορές αλλά από τότε που το ανακάλυψα για να γίνω καλύτερη δεν έχω σταματήσει να διαβάζω βιβλία ψυχολογίας και ειδικά τα βιβλία του G.Pinteri.
10+1Τρώω πάρα πολύ και δεν παχαίνω καθοοοοοοοοοοόλου όμως . Αυτό με στενοχωρεί γιατί είμαι αρκετά αδύνατη.

Δεν σε συγχωρώ....

2008-06-07T03:29:00.000-07:00

Το μονόγραμμα

Θά πενθώ πάντα -- μ’ακούς; -- γιά σένα,
μόνος,στόν Παράδεισο....

Θά γυρίσει αλλού τίς χαρακιές
Τής παλάμης,η Μοίρα,σάν κλειδούχος
Μιά στιγμή θά συγκατατεθεί ο Καιρός

Πώς αλλιώς,αφού αγαπιούνται οι άνθρωποι

Θά παραστήσει ο ουρανός τα σωθικά μας
Καί θά χτυπήσει τόν κόσμο η αθωότητα
Μέ τό δριμύ του μαύρου του θανάτου.

ΙΙ.

Πενθώ τόν ήλιο καί πενθώ τά χρόνια που έρχονται
Χωρίς εμάς καί τραγουδώ τ’άλλα πού πέρασαν
Εάν είναι αλήθεια

Μιλημένα τά σώματα καί οί βάρκες πού έκρουζαν γλυκά
Οί κιθάρες πού αναβόσβησαν κάτω από τα νερά
Τά "πίστεψέ με" και τα "μή"
Μιά στόν αέρα μιά στή μουσική

Τα δυό μικρά ζώα,τά χέρια μας
Πού γύρευαν ν’ανέβουνε κρυφά τό ένα στό άλλο
Η γλάστρα μέ τό δροσαχί στίς ανοιχτές αυλόπορτες
Καί τά κομμάτια οί θάλασσες πού ερχόντουσαν μαζί
Πάνω απ’τίς ξερολιθιές,πίσω άπ’τούς φράχτες
Τήν ανεμώνα πού κάθισε στό χέρι σού
Κι έτρεμες τρείς φορές τό μώβ τρείς μέρες πάνω από
τούς καταρράχτες

Εάν αυτά είναι αλήθεια τραγουδώ
Τό ξύλινο δοκάρι καί τό τετράγωνο φαντό
Στόν τοίχο μέ τή Γοργόνα μέ τά ξέπλεκα μαλλιά
Τή γάτα πού μάς κοίταξε μέσα στά σκοτεινά

Παιδί μέ τό λιβάνι καί μέ τόν κόκκινο σταυρό
Τήν ώρα πού βραδιάζει στών βράχων τό απλησίαστο
Πενθώ τό ρούχο πού άγγιξα καί μού ήρθε ο κόσμος....

Όνειρο Ήτανε.....

2008-06-06T05:57:00.000-07:00

Στη φάση που είμαι για μένα νομίζω δεν υπάρχει καλύτερη παρέα από πολλά χαρτιά και ένα μολύβι και το ράδιο να παίζει σταθερά στον Ερωτικό (Θεσσαλονίκης πάντα!). Κατά τύχη ακούω ένα πολύ όμορφο κομματάκι το bleeding love από leona lewis που αφιέρωσα σε ένα άτομο που μέχρι τώρα ήταν «δίπλα μου» και «μακριά μου» συγχρόνως…ε κάποια στιγμή η κοπέλα τραγουδάει i don't care what they say!!!!!! I’m in love with you και με σένα ΌΤΙ και αν έλεγαν είχα τα αυτάκια μου κλειστά και ήμουν δίπλα σου… Μπορεί μερικές φορές να μην έχεις αυτό που ακριβώς θέλεις, είτε είναι αμάξι, σπίτι, γκόμενος/α και να προσπαθείς να δώσεις στον εαυτό σου την ψευδαίσθηση ότι είσαι ευτυχισμένος, ότι περνάς καλά και απλά φοράς ένα τεράστιο χαμόγελο ίσα ίσα για να μην κάνεις τους άλλους να είναι τόσο απελπισμένοι όσο εσύ… Κι εγώ ποιόν να ακούσω πρώτο; Τον εαυτό μου; Την τύχη μου; Τον θεό μου; Την μοίρα μου; Ποιόν; Να λες πως είσαι στον έβδομο ουρανό και στην πραγματικότητα να πιάνεις πάτο!! Να είσαι πιο χαμηλά και από τις ρίζες των δέντρων, να μην έχεις τίποτε στην ουσία! Τίποτε που να σε ευχαριστεί, που να σε κάνει να γελάς με την καρδιά σου,να χτυπάει τόοοοοσο δυνατά που να κοντεύει να σπάσει… Θα μου πεις έπρεπε να κυνηγήσεις το καλύτερο, να ξεφύγεις από τον πάτο να πας ψηλά, να γελάς με την καρδιά σου αλλά κάποιες φορές τα συμβάντα σε κάνουν να μη μπορείς να ξεκολλήσεις από κει που είσαι και απλά να σηκώνεις τα χέρια ψηλά και να περιμένεις οι άλλοι να κάνουν πράγματα για σένα…Αλλά στο κάτω κάτω είναι γελοίο να κυνηγήσεις κάτι που ξέρεις από την αρχή πως θα το χάσεις, είναι σίγουρο, είναι θέμα ημερών, μηνών… Νιώθω μόνη… Όχι γιατί χώρισα. Νιώθω μόνη, κενή ίσως γιατί δεν προσπάθησα τουλάχιστον, δεν κατάλαβα, δεν εξηγήθηκα από την αρχή, δεν τα βρήκα με τον ίδιο μου τον εαυτό… Κορόιδεψα τον εαυτό μου ζώντας σε κάτι ψεύτικο απλά για να είναι οι άλλοι καλά….Πόσο κακό είναι αυτό… Έπρεπε να το κάνω για να του δώσω κουράγιο να σταθεί στα πόδια του, να ξεκολλήσει επιτέλους από το μαύρο να πάει μπροστά, να ζήσει καλύτερα, να έχει ελπίδες… ΈΠΡΕΠΕ να σταθεί στα πόδια του να πάρει κουράγιο να ξέρει ότι κάποιος είναι δίπλα του… Ένας και μόνος άνθρωπος… Περάσαμε δύσκολα, πονέσαμε, κλάψαμε, αγαπήσαμε πραγματικά.Έμαθα από τις δυσκολίες σου, δυνάμωσα, λύγισα, ξέσπασα. Σε 8 μήνες έκανα και ένιωσα πράγματα που ποτέ δεν τα είχα ξανά κάνει ούτε σε 3 χρόνια… Ακούγαμε τραγούδια και όποιο έλεγε για καινούρια αρχή το αφιερώναμε ο ένας στον άλλο… Και θυμάμαι που μου είπες : ανασταίνεις το ταραγμένο μου το σώμα!! Αυτό το τραγούδι που ακούγαμε τώρα τελευταία πολλές φορές, θυμάσαι;Τότε που πάλευες με τον μεγαλύτερο εχθρό που είχες συναντήσει σε όλη σου τη ζωή… Λυπάμαι που φτάσαμε ως εδώ. Δεν είχα εναλλακτικές λύσεις, δεν γινόταν, δεν πήγαινε άλλο… Δεν έχω άλλο κουράγιο… Νιώσε με… Σ’ αγαπώ…Δεν ξέρω γιατί! Δεν ξέρω το λόγο. Γιατί περισσότερες ήταν οι φορές που έκλαιγα μέσα σε αυτό το διάστημα παρά που γελούσα, που χαιρόμουν με την καρδιά μου, που έλεγα ότι είμαι καλά! Δεν μπορούσαμε να συνεχίσουμε, δεν είχαμε κοινά, πολλά μας χώριζαν… Αυτά που ζούσαμε ήταν ψυχοφθόρα και για τους δύο μας, το ξέρω και το ξέρεις, θα τελειώσουν όλα σύντομα, το γνωρίζουμε καλά.Μου έμαθες να συμβιβάζομαι με τέτοιου είδους ιδέες… Θα καταλάβεις κάποια στιγμή πως ότι ζήσαμε άξιζε… Είτε λίγο, είτε πολύ…
Καλή αντάμωση στο μέλλον 8/10/07

Μα να γελάς μ’ αυτά τα μάτια να γελάς τις λίγες ώρες που μας μένουν να μιλάς.
Να βρω όσα μου έκλεψε η ζωή στα δύο σου μάτια…

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΠΟΥ.............ΑΛΛΑΖΕΙ ???

2008-06-04T07:00:00.000-07:00

Έχω εκνευριστεί πλέον που όλοι ασχολούνται με τα emo, τα emo άλλαξαν μαλλί, τα emo κλαίνε, τα emo έκοψαν τη φράντζα. ΦΤΑΝΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ. ( Και για όποιους δεν ξέρουν τι σημαίνει, που είμαι σίγουρη πως όλοι ξέρουνε τι είναι, ας διαβάσει τα παρακάτω…) Το emo (είδος homo pseudomelancholicus phrantzoplectus) είναι ένα είδος ανθρωποειδών το οποίο έκανε την εμφάνισή του κάπου μέσα στον 21ο αιώνα.Έχει σαν κύριο χαρακτηριστικό το μαλλί του, που συνήθως συναντάται στο στυλ του "κορακί-φρατζολί".
Θα μπορούσε επίσης να πει κανείς ότι το τρίχωμα του επάνω μέρους της κεφαλής τους παρουσιάζει ομοιότητες με το τρίχωμα ενός ακούρευτου πεκινουά.Χαρακτηριστικά γνωρίσματα των emo είναι η φράντζα (σιδερωμένη φυσικά), τρύπες παντού ΕΚΤΟΣ απ' τα αυτιά, κλαψομ.... εεεε, κλαψιάρικη φάτσα,
καθώς και παπούτσια αμφιβόλου ποιότητας (και αισθητικής)Επιπλέον, χαρακτηριστικό των αρσενικών emo είναι το θεόστενο παντελόνι
(δανεισμένο συνήθως από συγγενείς α' βαθμού λόγω cool-ο-αντίληψης /cool-ο-φάνειας /cool-ο-πάθειας), ενώ τα θηλυκά συναντώνται
με κοντή φούστα με πολύχρωμη κάλτσα μέχρι το μπούτι.Απαραίτητο αξεσουάρ είναι το eyeliner, κυρίως για τα emo αγόρια, και φυσικά ο καλύτερος φίλος του emo, το πιστό ξυράφι.
Ας ασχοληθούμε και με κάτι πιο σημαντικό… Δικαιολογούμε συνέχεια αυτά τα παιδιά γιατί λένε πως με αυτή τους τη συμπεριφορά δείχνουν αγανάκτηση για τον κόσμο στον οποίο ζούνε. Ότι πονάνε που ο κόσμος είναι έτσι και θέλουν να τον αλλάξουν… ΠΩΣ;! Βάφοντας το μάτι μαύρο και τρέχοντας στην πλατεία Συντάγματος να μαλώσουν με τους Κάγκουρες;
Έβλεπα σε επανάληψη την φοβερή εκπομπή «Το κουτί της Πανδώρας» που είχε δυο, τρία emo που αναφέρονταν στον λόγο για τον οποίο έχουν γίνει emo… Λένε πως προσπαθούν μέσα από αυτό να δείξουν τις προσωπικότητες τους, ότι είναι διαφορετικοί.
Κ εγώ έχω την εξής απορία… Εσύ βρε κούκλα μου με το μαλλί κολλημένο στο κούτελο, που δεν βλέπεις ούτε τη μύτη σου, που μου βάφεσαι και ντύνεσαι σα καραγκιόζης λες και ήρθαν οι απόκριες, τι διαφορετικό μπορείς να μου αποδείξεις ότι είσαι; Με παραπέμπεις να σκεφτώ ότι έχεις διάφορα ψυχολογικά προβλήματα και ότι οι γονείς σου δε σου δίνουν σημασία.Όταν μου λες ότι θέλεις να διαφέρεις το δέχομαι αλλά τι ακριβώς να μου δείξεις; Εγώ προσωπικά ως τώρα δεν έχω δει κανένα emo να κατεβαίνει σε διαδηλώσεις για το περιβάλλον π.χ., ούτε να έχει κάνει κάτι σημαντικό ή κάποια φοβερή αλλαγή έτσι ώστε να σε αποδεχτώ…Το μόνο που βλέπω είναι άτομα που το παίζουν απελευθερωμένοι, φασόνονται μεταξύ τους αγόρια με αγόρια και κορίτσια με κορίτσια και μάλλον προωθούν μια πολύ άσχημη εικόνα… Νομίζω ότι όλο αυτό γίνεται απλά για να καλύψουν τις αδυναμίες και τις ιδιαιτερότητες τους(έτσι θέλουν να πιστεύουν). Θεωρώ ότι είναι άτομα που δε μπορούν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματά τους και απλά «κρύβονται» πίσω από τις καλοσχηματισμένες φράντζες τους…
Ο Χρήστος Ζέρβης που είναι υπεύθυνος στο τμήμα ψυχιατρικής των εφήβων αναφέρεται σε μια έκρηξη των εφήβων όσο αναφορά τη συμπεριφορά τους που επαναστατούν για να δείξουν στους γονείς τους ότι δεν είναι στο στάδιο της παιδικής ή της βρεφικής ηλικίας αλλά θέλουν να δείξουν ότι έχουν μεγαλώσει…
Εμείς δηλαδή την εφηβεία μας γιατί την περνάμε με πιο νορμάλ τρόπο;
Έχουμε γεννηθεί μέσα σε ένα κόσμο ιδανικό; Που μας τα έχουν χαρίσει όλα; Και όταν ρωτάς ένα emo γιατί έχεις τέτοια συμπεριφορά; Γιατί δεν αντέχω τον κόσμο που ζω σου απαντάει… Ποιον κόσμο που άμα σε ρωτήσουν στην οικονομία, στην πολιτική δε θα ξέρεις τι να απαντήσεις;
Σε συνέντευξή της η Δέσποινα Γλέζου που είναι μουσικοσυνθέτρια παραπέμπει αυτά τα άτομα να ξεχυθούν επάνω σε τετράδια και σε blog να εκφράζουν τις γνώμες τους, την αγανάκτηση τους, να καταλάβουμε και εμείς τι συμβαίνει έτσι ώστε να δούμε τι λειτουργεί λάθος και να παραδεχτούμε πως άδικα τους έχουμε κατηγορήσει για την συμπεριφορά τους.
Θέλω να μου δείξεις ότι έχεις δίκιο, να είμαι μαζί σου, να επαναστατήσουμε μαζί, να απαιτήσουμε τα δικαιώματά μας μαζί, ενωμένοι όλοι για ένα καλύτερο μέλλον, για ένα καλύτερο αύριο και όχι μόνο όταν σε ρωτάω τι θέλεις να αλλάξεις στην πολιτική, στην παιδεία να μου απαντάς δε με ενδιαφέρει τίποτα από αυτά…Με τρελαίνεις, με θολώνεις, σε μισώ έτσι που έχεις απάθεια, γιατί είσαι γόνος ενός πλούσιου πατέρα που σε έχει καλά βολεμένο και απλά με την εμφάνισή σου μου δείχνεις πόσο κακομαθημένος είσαι…
Μίλα μου, πες μου ότι έχεις δίκιο με επιχειρήματα και μη χαρακώνεσαι για μαλακίες… ναι για μαλακίες, για έρωτες, για χαμένες αγάπες. Κοίτα μπροστά.Κ εγώ είμαι στην εφηβεία, και εγώ έχω περάσει απογοητεύσεις, και εγώ έχω περάσει αξημέρωτα βράδια σκεπτόμενη το μέλλον μου.Καιρός λοιπόν όλοι να βγάλουμε τις προσωρινές μάσκες που φοράμε για να αντιμετωπίσουμε τον κόσμο, τα δικά μας προβλήματα για να ζούμε καλύτερα στο μέλλον.Προκαλώ ανοιχτά όποιον υποστηρίζει τα emo να μου πει τι ακριβώς προσπαθούν να κάνουν για να καταλάβω επιτέλους και αν έχω άδικο να σταματήσω να μιλάω «άσχημα» γι’ αυτά. Εγώ ένα νομίζω πάντως…

Το μέλλον δε θα αλλάξει φορώντας πανάκριβα ρούχα με τις πιο γνωστές μάρκες και βάφοντας τα μάτια μαύρα…Αν δε βγεις στους δρόμους, αν δε κάνεις απεργίες,αν δε κάνεις διαδηλώσεις και αν δεν απαιτήσεις στην τελική αυτά που θα έπρεπε να σου δίνει το κράτος από μόνο του τότε το παιχνίδι είναι χαμένο…Τότε κάθισε σπίτι σου και τις συνέπειες της απάθειάς σου ή απλά πάρε ένα ξυράφι όπως καλά ξέρεις να χρησιμοποιείς και κόψε τις φλέβες σου κουβαλώντας για πάντα τις τύψεις ότι δεν προσπάθησες ποτέ να αλλάξεις τίποτα…

Tα συμπεράσματα δικά σας.....

2008-05-21T08:07:00.000-07:00

Βαρέθηκα να δέχομαι τα αλλά που με πονάνε...

Στίχοι:
Μουσική:
Πρώτη εκτέλεση:

Δεν πειράζει, δεν πειράζει
αν δε θες να μου μιλάς
αν κρυφά μόνο κοιτάζεις
κι όλο μούτρα μου κρατάς.
Μη σε νοιάζει, μη σε νοιάζει
δε θα σπάσει το σχοινί
σαν παιχνίδι να μας μοιάζει
δίχως τέλος και αρχή
Γιατί τα μάτια σου εγώ έχω φιλήσει
στην αγκαλιά σου η καρδιά μου έχει σβήσει
κι οι δυο μας πήγαμε σε όνειρα με τάξη
μαζί σου αγάπη μου εγώ έχω πετάξει
Δεν πειράζει, δεν πειράζει
όταν φτάνω κι ειν' αργά
ούτε θέλω να τρομάζεις
όταν ζούμε χωριστά
Μη σε νοιάζει, μη σε νοιάζει
άμα λείπει το φιλί
σαν παιχνίδι να μας μοιάζει
πάμε πάλι απ την αρχή
Γιατί τα μάτια σου εγώ έχω φιλήσει
στην αγκαλιά σου η καρδιά μου έχει σβήσει
κι οι δυο μας πήγαμε σε όνειρα με τάξη
μαζί σου αγάπη μου εγώ έχω πετάξει.
Δεν αντέχω άλλο έλα,
έλα πάρε με αγκαλιά
να πεθάνουμε στα γέλια
να 'ναι πάλι όπως παλιά

Θέλω να φύγω πια...

2008-05-14T13:52:00.000-07:00

Θέλω να φύγω πια από δω, θέλω να φύγω πέρα,

σε κάποιο τόπο αγνώριστο και νέο,

θέλω να γίνω μια χρυσή σκόνη μες στον αιθέρα,

απλό στοιχείο, ελέυθερο, γενναίο.

Σαν όνειρο να φαίνονται απαλό και να μιλούνε
έως την ψυχή τα πράγματα του κόσμου,
ωραία να 'ναι τα πρόσωπα και να χαμογελούνε,
ωραίος ακόμη ο ίδιος ο εαυτός μου.

Σκοτάδι τόσο εκεί μπορεί να μην υπάρχει,
θεέ μου,στη νύχτα, στην απόγνωση των τόπων,
στο φοβερό στερέωμα, στην ωρυγή του ανέμου,
στα βλέμματα, στα λόγια των ανθρώπων.

Να μην υπάρχει τίποτε, τίποτε πια, μα λίγη
χαρά και ικανοποίησις να μένει,
κι όλοι να λένε τάχα πως έχουν για πάντα φύγει,
όλοι πως είναι τάχα πεθαμένοι

Κώστας Καρυωτάκης